Zwanger 17 weken


Mama met een blog
zwanger week 17


Goed, zwanger dus, 17 weken van nummer drie. Een van de meest gestelde vragen die ik de laatste tijd krijg is, naast de vraag, wil je weten wat het wordt?, is: Hoe anders is een derde zwangerschap?
De eerste keer dat iemand dit vroeg, moest ik daar wel even over nadenken. De andere twee zwangerschappen zijn toch al weer zo`n respectievelijk ruim 6 jaar en 3,5 jaar geleden. En ja je mommybrain likes to forget.

Zijn de fysieke kwaaltjes anders?
Nee, niet echt. Soms in iets meer of mindere mate. Maar tot nu toe, nee niet bijzonder.
Misschien meer in mijn hoofd?
Ja, dat toch weer wel. Ik heb minder tijd om met de baby in mijn buik bezig te zijn. Je merkt dat er een volledig gezin draaiende is. School, werk, gezin en sociaal netwerk maakt minder tijd voor dagdromen.
Mijn hersenen zijn tot nu toe ook best nog wel scherp, minder moes. Dat was bij de andere zwangerschappen duidelijk minder. Of misschien ben ik dat vergeten.

Maar wat ik echt onderschat heb, is het feit dat ik deze zwangerschap niet alléén zwanger. Mijn meiden doen mee. Het is echt ònze baby. In hun beleving is het echt al zo werkelijk. Elke dag wordt er over gesproken. Op school wordt er voor de kleine geknutseld. Thuis worden er tekeningen gemaakt en er wordt over gezongen. Complete baby situaties worden nagespeeld. Denk aan een baby die niet wil slapen of wil eten.
En dan ook nog sssssssssst, de baby slaapt.

De jongste heeft er ook nog wel een handje van om de dag door te nemen van de baby. De baby is ook naar het werk geweest, de baby gaat nu ook eten, de baby gaat ook mee boodschappen doen, hè mam? En gaat de baby nu ook slapen?

Om terug te komen op de vraag of mijn derde zwangerschap anders is? Ja en nee.
Ik heb wel het nieuwe sofasnurken of het couchknorren ontdekt. `s-Avonds zo na een uurtje of 20 is het tijd voor me-time.
Lekker beetje bijkomen van de dag, kopje thee, beetje buizen of surfen op het net. Samen met lief een filmpje kijken. Maar helaas, mijn lichaam wordt overgenomen door een slaapmonster en het enige wat ik kan doen is mij eraan overgeven. Ogen vallen dicht, gedachten stoppen, totale ontspanning, heerlijk.
Sofasnurken! Niet gezellig wel errug fijn.

Liefs,
Barbara















Labels: , ,