Zwanger week 36



Mama met eenblog
Dat is toch ook kroost om trots op te zijn?


Ik lig met mijn ogen dicht in het donker. Ik ben moe, maar echt wel wakker.
Ik voel de kleine in mij bewegen. Mijn baarmoeder reageert er direkt op en mijn buik wordt knetterhard.
Het is een grote knul zei de echoscopiste deze week. De schatting is dat hij nu 3350 gram weegt. En dan moet ik nog 4 weken!
Hij is nu al groter dan mijn oudste dochter toen ze geboren werd. Wat een gek idee.

Ik doe mijn ogen open en terwijl de contouren in mijn slaapkamer langzaam zichtbaar worden, zie ik de rieten wieg staan.
Morgen nog even de lakentjes strijken schiet er door mijn hoofd.
Oh ja en een proefdrukje laten maken van het geboortekaartje.
Naast mij hoor ik mijn lief diep ademen, zo die is lekker in dromenland.
Ik draai mij om, dat is best een ding, maar het lukt.
Oeps nu ligt de kleine tegen blaas. Zal ik nu of zal ik nog even wachten voordat ik ga plassen.

Mijn jongste dochter wordt wakker, ze huilt. Ik ga even bij haar kijken.
Volgens mij heeft ze slecht gedroomd. Echt wakker is ze nog niet.
Zal ik even bij je komen liggen? vraag ik haar. Ze antwoord huilend. Ik begrijp er eerlijk gezegd niets van, maar doe toch een poging om bij haar te gaan liggen.
Zou het bedje ons beiden houden, schiet er door mijn hoofd. Anders klust papa het maar weer goed...
Met mijn hand op haar buikje wordt ze rustig en hoor ik de regelmatige ademhaling weer terugkeren. Ze draait zich om en legt haar handje op mijn hoofd. Ik moet er een om glimlachen.
Oh ja, ik moest plassen. Nog even volhouden, dan is ze net iets dieper weg en kan ik langzaam wegsluipen.

Plots schiet het berichtje van mijn buurvrouw door mijn hoofd.
Ze hebben een merelnest vlakbij het keukenraam.
Zo mooi om te zien, schreef ze en stuurde mij een paar fotoˋs mee. Ik had wel gezien dat er een nest in de buurt moest zijn, maar waar?
Ik stel mij zo voor dat de merels nu ook lekker op hun nestje zitten.
Vast een stevig nestje, anders zakken ze er dadelijk nog doorheen. Ah papamerel is vast ook een goede klusser.
Samen met mamamerel heeft hij het overdag maar druk. Ik hoor ze flink fluiten en daarmee aangeven dat dit hun terratorium is. Ze vechten wat af met andere vogelsoorten, die naar hun zin veels te dicht bij hun kroost komen.
En dan dat af en aan vliegen met al dat eten.
Onvermoeibaar zijn ze.
Het is inderdaad heel mooi om te zien.

O ja, ik moest plassen, langzaam beweeg ik mij uit bed. Mama gaat terug naar haar eigen bedje, fluister ik mij dochter zachtjes toe. Ik kom zo nog even bij je kijken.
En, terwijl ik de kamerdeur open laat staan, sluip ik naar het toilet.
Ah, dat is een opluchting.
Hoe laat zou het eigenlijk zijn? Ik kijk op de klok terwijl ik weer in mijn bedje rol, half een.

Ik voel mij langzaam wegdoezelen..
O nee.. moet ik nu weer?
Nog even wachten maar..

Slaap lekker...

 photo handtekeningafsluitingblogkat_zpsfae9a3f3.jpg

Labels: