Zwanger week 38


Mama met een blog
Tekeningen Mylene en Celeste


Het is stil in mij. Het kleine mannetje heeft afgelopen daagjes duidelijk minder zin in een kleine work-out.
Sinds gister is het ook een stuk stiller in mijn hoofd.
De nieuwe afspraak bij de gyneacoloog gaf duidelijkheid.
Zij zag nu ook in dat het gekkenwerk is om zoˋn groot kind eruit te werken als het de vorige keer duidelijk niet gelukt is.
Dus we konden een datum prikken voor een geplande keizersnede.
Het voelt als een opluchting.
Maar wat als het nu eerder komt, dacht ik nog.
Ik merk dat ik dat geen probeem vind. Dan doe ik het zelf.
Wel met een duidelijk geboorteplan.

Het heeft een knop in mijn hoofd omgezet en kan het nu loslaten.
Het gaat zoals het gaat, maar wel zoveel mogelijk op mijn manier.
Haha, met nooduitgang en al.

Maar ligt het nu aan mij of is iedereen veel knuffeliger geworden, afgelopen dagen?
De kinderen raken mij of mijn buik continue aan, eventjes in het voorbijgaan.
Ik krijg ook de mooiste tekeningen ( zie bovenaan) en ook worden er hele liedjes en verhaaltjes verteld aan mijn buik.
De kat Scuba is niet uit mijn buurt te slaan. Ze is zelfs waaks aan het worden, staat op de uitkijk in de tuin en ik hoor haar grommen als er iets bedreigends lijkt te komen.
Denk aan een gevaarlijke kikker of een flinke windvlaag.
Mijn lief stuurt mij continue berichtjes of het allemaal nog gaat en gooit zijn rooster meteen om als het nodig is.
Het voelt fijn.

De hormonen doen hun werk. De knop in mijn hoofd is omgezet, eindelijk, nu nog heel eventjes broeden...

 photo handtekeningafsluitingblogkat_zpsfae9a3f3.jpg

Labels: ,