Mama en de Geit



Mama en de Geit
Best een schattig geitje.


Het is gek, zo stil. Zo stil had ik niet verwacht. Ik keek een beetje uit naar de stilte, stiekem.

Maar nu het zo ver is kan ik mijn draai niet vinden.
Ik luister
, maar niks, alleen de stilte. De wasmachine moet nog aan en er moet ook nog een was weggewerkt worden. Twee wassen eerlijk gezegd. Heb ik best even tijd voor zou ik denken.
Misschien straks.
Ik luister nog een keer, Liam ligt nog steeds lekker te slapen. Al twee zalige uurtjes is hij in diepe rust en ik vermoed dat hij elk moment wakker kan worden. Dat betekent dat ik niet iets kan gaan doen wat ik halverwege moet laten liggen. Alle echte moetjes in het huis heb ik al gedaan. De rest moet ook nog, maar ik kan mij er niet toe zetten.
Het is stil, zo gek.

Misschien een lekker kopje thee voor mijzelf zetten, een momentje me-time. Met een lekker stuk chocola, stuk-JE bedoel ik. Nee, beter geen chocola, ik moet er nu echt beter op gaan letten, op dat ON-bewust calorieën wegwerken.
Alleen een lekker kopje thee dan maar. In gedachten ga ik terug naar afgelopen 6 weken zomervakantie. De eerste vakantie met drie kinders, nu ik kan je zeggen, dat was best wel pittig.
Drie koters die continue willen eten, drinken en bezig gehouden worden, elk op zijn eigen niveau.

Nee, de vakantie was superleuk, maar ik heb wel weer veel geleerd.
Voor de vakantie was ik echt toe aan een wat relaxter ritme. Ik was moe en een beetje verstrooid.
Die vakantie, zou in mijn ogen echt de oplossing zijn.

Maar nee, het was echt een beetje mijn geit.
Niet een echte, natuurlijk niet. Duh! Maar een geit uit een Joods wijsheid.
Ik las hierover een aantal maanden geleden in de Flow, in de column van Aaf. Ik ben gek op haar Columns! Aaf als je dit leest: Dikke Pluim!

Maar goed ik dwaal af, de geit.
Het gaat eigenlijk zo:
Er is een gezin die in een piepklein huisje woont. Een papa, een mama, 3 leuke kindertjes, een opa en een oma. Op een dag komt de papa erachter dat zijn vrouw weer zwanger is. De vader is niet blij, hij maakt zich zorgen. Hij woont in een te klein huis en hij werkt heel hard, maar een groter huis zit er niet in. Hij gaat advies vragen bij de wijze mannen. In het gesprek met de Rabbijn legt de man zijn probleem voor. De Rabbijn luistert en kijkt bedenkelijk. Dan knikt hij en zegt de vader dat hij een geit moet nemen. Een geit? denkt de vader. Ja, een geit, zegt de Rabbijn.
Goed, er kwam een geit in huis.

De geit was best lief, maar hij poepte en plaste overal, hij stonk en at het bankstel op. Daarnaast blèrde hij de hele dag.
Iedereen werd er stapelgek van. Na twee weken frustratie ging de man terug naar de Rabbijn.
En? vroeg de Rabbijn. De man gaf aan dat hij gek werd van de geit.
Aha, zei de Rabbijn, weet u wat u moet doen? Doe de geit weg.
De geit weg?

Goed, de geit ging weg.
Wat een rust in huis, geen gemekker meer en het stonk niet meer, de bank bleef weer heel en ook nergens meer vieze uitwerpselen. Het leven was weer aangenaam in huis, zo zonder geit.
Wat een rust!

Ja, school is best druk, maar een vakantie ook. De vakantie was mijn geit, best leuk en gezellig, maar wat een rust zo zonder geit.
Maar nu de kinderen naar school zijn en Liam ligt te slapen, moet ik toch echt weer even mijn ritme vinden.
Best wel gek die stilte.
Of hoor ik Liam nu?

 photo handtekeningafsluitingblogkat_zpsfae9a3f3.jpg

Labels: